Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Archive for მაისი, 2010

მანქ

– თანამებლოგევ, როგორ ფიქრობ, გამოვედით შემოქმედებითი კრიზისიდან?

დამაჭირე მკითხველო:

ჰო მეც ეგრე მგონია, რომ უბრალოდ ცოტა ხნით გამოვცოცხლდით.

მოსაყოლი დამიგროვდა დღევანდელ დღეზე.

ყველაფერი თავიდან იწყება ზოგადად, და დავიწყებ მეც.

დავიბადე 1989 წლის 24 ნოემბერს, არა, უფრო თავიდანაც შეიძლება, 1989 წლის მარტის ერთ წვიმიან დღეს, ჩემმა მშობლებმა დროის მყუდროდ გატარება გადაწყვიტეს და..

კარგიკარგი.

გუშინ დილით რადიოდან შემითანხმეს, რომ 12–ის 20 წუთზე უნდა ვყოფილიყავი შენობაში. კარგი მეთქი, და ამ წუთამდე ვერ ვხვდები, რატომ ჩათვალა ჩემმა ტვინმა რომ 12–ის 20 წუთი, 12 საათის შემდეგ მოდიოდა, და მშვიდად დააყენა მაღვიძარა 10–ზე. (ერთი საათი – ადგომისთვის მზადება, ადგომა, გასვლისთვის მზადება, მეორე საათი გზაში) მხოლოდ დილით, 10 საათზე რომ გავიღვიძე და მაღვიძარა რომ მშვიდად გადავაყენე 11–ის ნახევარზე, სადღაც სამ წუთში ჩემმა ტვინმა დაუშვა ის ფაქტი, რომ 12–ის 20 წუთი 12 საათამდე მთელი 40 წუთით ადრეა. ეს კიდევ სწორედ ის 40 წუთია გზაში რომ უნდა დამეხარჯა.. და..

ვაიმე!!

მერე არაა საინტერესო 15 წუთში ყველაფრის მოსწრების დეტალები და გამოვედი.

წავედი, ავედი, მივედი, გამოვედი, ჩავჯექი, წამოვედი. მოკლედ სადღაც 1–ის ნახევარზე უკვე ამირანში ვიყავი პრესკონფზე.

სანგუკო რაღაც ფილმებს იღებს, დაწვრილებით ინფო შეგიძლიათ აქ ნახოთ. მე კი ამის თქმის მიზეზი იმიტომ მაქვს, რომ გაგიკვირდებათ და ქასთინგში ვაპირებ მონაწილეობის მიღებას. საერთოდ ასეთ რამეებს მერე “აბაზრებენ”, როცა უკვე წარმატებას აღწევენ, თუმცა თუ გავითვალისწინებთ, რომ ჩვენს ბლოგს მაინც არავინ კითხულობს, “გათვალვა” არ მემუქრება.

მორჩა პეკა და ავედი ფილარმონიაში. იქ, როგორც მოგეხსენებათ ალბათ უკვე, წიგნის ფესტივალი მიმდინარეობს, ჰოდა მივათვალიერ–მოვათვალიერე იქაურობა.

სუნთქვა შემეკრა როცა ქარჩხაძის საგამომცემლო სახლის სტენდზე “ბეჭდების მბრძანებლის” მეორე წიგნი დავინახე. გუშინ გამოვეცითო. მთელი 17 ლარი ღირდა. გაგიკვირდებათ და არ მქონდა ეს მთელი 17 ლარი. არც ნაწილი.

მერე ჩამოვედი ქვემოთ ივენთ ჰოლში დაღვრემილი სახით, და ვიხსენებდი ნაცნობებს, რომელთაც შეეძლოთ ჩემთვის 17 ლარის სესხება კვირამდე. რა თქმა უნდა ვერავინ გავიხსენე.

მერე უცებ მივხვდი, რომ ღმერთი მართლა არსებობს, და ეს ღმერთი ჩემი ბუღალტერი თემო ყანჩაველია, რომელმაც ფილარმონიაში შემოისეირნა, მამაშვილურად ამოიღო ჯიბიდან მთელი 20 ლარი და მომცა.

ვისაც ახლა თვალები არ გაგიფართოვდათ გაოცებისგან, ესე იგი თქვენ არ იცნობთ თემოს. თუმცა სულერთია.

მერე ავვარდი, ვიყიდე წიგნი, ბედნიერმა ლამის მთელ ფილარმონიას გავაგებინე, რომ ბედნიერი ვიყავი. მერე ზურიუსი დავინახე თუ დამინახა და წიგნი ვაჩვენე, და მკითხა უი გამოსწორდიო შენო? რა პონ”ჩ”ი მეთქი, და გოთი თუ ემო არ იყავიო?

ომგ.

ამაზე კომენტარი როგორ გავაკეთო.

ჰო, მერე აღარაა საინტერესო, როგორ ავედი უკან რადიოში, მქონდა კიდევ ერთი ჩართვა, ძალიან ცუდი და უსარგებლო და ა.შ.

სულ ეს იყო. რა არ გაინტერესებდათ?

(c) monkey

Advertisements

Read Full Post »

მანქ

სპამის განმარტება იცით ვინმემ?

ჩემთვის სპამი უბრალო ნაგავია, ელ.ფოსტის განყოფილებაში, რომელსაც ხშირად წაუკითხავად ვშლი.

სპამს ასევე ეძახიან რამე შეტყობინებას რომელშიც რეკლამაა მითითებული.

მოკლედ ვიკიპედიური განმარტების ნახვას აზრი არა აქვს.

მე ვაპირებ აგიხსნათ რა არის ქართული სპამი.

[ციტატის დასაწყისი] ეს არის პირველი ქართული მისტიკური თრილერი, რომლის პრემიერა 5 მაისს, 8 საათზე კინოთეატრ ამირანში შედგება. [/ციტატის დასასრული]

რეჟისორი რამაზ ჩაჩანიძე, სცენარს ავტორი დავით აბულაძე, მსახიობები ბლაბლა და ბლა. კიდევ რამდენიმე ბლაც და ეგაა..

რა “ეგ”?

იმ პრემიერის სცენარი, რომელიც დღეს 5 მაისს უნდა გამართულიყო კინოთეატრ ამირანში.

მსახიობები მოვიდნენ ისე, როგორც ჰოლივუდში არა, მაგრამ, ნუ დავუკარგავთ და ეცვათ კლასიკურად.

წითელი ხალიჩაც იყო ისე, როგორც ჰოლივუდში არა, მაგრამ მოდი ვაღიაროთ, წითელიც იყო და ხალიჩაც.

ალა ფურშეტი? ნუ რედბული+არაყი+ორი საწრუპი ჩხირი = რაღაც კოქტეილს.

საზეიმო განწყობა? ფოიეში “კანფეტკების” ორჯერ უხეირო გასროლ–გადმოფრქვევა.

კამერები? ფოტოგრაფები? კი იყვნენ იყვნენ..

რეჟისორი? მგონი მოვიდაო, ამბობდნენ.

ფილმი? მოვიტანეო, ამბობდა.

რა მოხდა?

გახდა 8 საათი: არავის უღელვია საზოგადოების სიმცირეზე. პრინციპში ეს ხომ ასეც უნდა ყოფილიყო.

გახდა 9–ის ნახევარი: ნუ შეიკრიბა თითქმის ყველა. აი ერთი–ორი კაციც და ვიწყებთ.

დააკლდა 9–ს 15 წუთი: ცოტა დათბა, აი იმ ერთი ორი კაციდან ერთი უკვე მოვიდა, მეორეც და დავიწყებთ. ნაცნობებმა ერთმანეთი ვიპოვეთ, “სასტავები” ერთად დავდექით, და ვმსჯელობთ როგორი იქნება ფილმი.

გახდა 9 საათი: ნუ ახლა ეს უკვე მეტისმეტია, საკმაოდ დათბა უკვე იმისთვის, რომ მიხვიდე და წყალი იყიდო. კულუარებში გავრცელდა ჭორი, რომ ჯერ რეჟისორი არ მოსულა, და ფირი არ მოუტანია.

9საათი და 15 წუთი : ვეძებთ სადმე დასაჯდომ ადგილს, ფეხები დაგვაწყდა. ამოვიღეთ გუშინდელი პრეს–რელიზები, ვცდილობთ მივხვდეთ თუ ფილმი ოდესმე დაიწყება რა გველოდება წინ. აღმოვაჩინეთ რომ, [ციტატის დასაწყისი] სპამში საშიში სცენების გარდა იხილავთ: რეალურ სპეც–ეფექტებს, ბევრ სისხლს, ულამაზეს ეროტიკულ სცენებს და თქვენ წარმოიდგინეთ იუმორსაც კი. [/ციტატის დასასრული]

9 საათი და 25 წუთი: ჯერ კიდევ ვიცინით “თქვენ წარმოიდგინეთ იუმორსაც კი”–ზე.

10–ის ნახევარი: წყალი გათავდა. ძალიან ცხელა. ლაპარაკის თავი არავის აქვს. ფოიეში ვიღაც ყვირისს [ციტატის დასაწყისი] გამოვიდეს ვინც შექმნა ეს საოცრება და გვითხრას რატომ ვიცდით აქ საათნახევარი ეს დედაარღნიანი! [/ციტატის დასასრული]

10–ს უკლია 20 წუთი:

– ათამდე მოვიცადოთ და წავიდეთ.

– გიჟი ხო არ ხარ, მე მივდივარ ათ წუთში.

10–ს უკლია ათი წუთი: ხალხი თითქმის დაიშალა, მთავარი როლის შემრულებელი მსახიობების, დარბაზის შესასვლელთან მდგარი კინოთეატრის განმკარგულებლების, ერთი–ორი სიბნელის იმედად წამოსული წყვილის, ერთი–ორი დამლაგებლის, ერთი–ორი დაცვის ბიჭის, ერთი–ორი მოცლილის გარდა, თითქმის ყველა წავიდ–წამოვიდა.

10 საათი: – ხომ მაგარი “ქართული უჟასი” ვნახეთ?

კი.

მე ვნახე.

(c) monkey

Read Full Post »