Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘ნიკო ნერგაძე’

მანქ

ვის რა დაგიშავათ ნიკო ნერგაძემ? ოთხშაბათს ახალი, ჩვეული ენით დაწერილი და ლირიული გადახვევებით აღსავსე, ჩვეულებრივი სტატია გამოგვიცხო. (ენით სტატიას როგორ წერთ? მითხარით მერე, მაინტერესებს)

სტატიაში ახალი კი არაფერი წერია, მაგრამ სამაგიეროდ სრულიად ფეისბუქ-ტვიტერ-სოციალური და აქამდე ასოციალური ადამიანებიც აღშფოთდნენ. (ო, ეს ის სიტყვა არ გახლავთ მონ სენიორ..)

რავიცი. მე მგონია, რომ სასაცილო, საზოგადო და ზოგადად ბლოგებში ნიკოს ბლოგი ყველას სჯობია. კი, რამდენჯერმე ნიკოსაც გაუკეთებია საოცარი ”საშინელება” მაგრამ, როგორც წესი, მის სტატიას „მარგინალობისთვის“ ლანძღავენ და არა იმიტომ, რომ მკითხველებს ზოგჯერ საოცრად რომ მოანატრებს თავს და პოსტებს არ წერს, ან ისე წერს წაკითხვა არ მოგინდება და გრძნობ ავტორს ერთი სული აქვს ბოლომდე როდის გავა და ამოისუნთქავს რომ რამდენიმე თვის ვალი მოიხადა. ბოლო აღშფოთებებიც ხომ პოსტში გამოთქმულ არგუმენტებს მოჰყვა. ობიექტური შეფასება მარგინალობაა? ალბათ კი. ისე ნიკო თვითდამკვიდრების სურვილით შეპყრობილი მუწუკიანი თინეიჯერი გგონიათ რომ განსხვავებულობის სურვილით შეპყრობილს დაეწერა ეს პოსტი? ჰა ჰა.

აი რითი სჯობია ნიკო ნერგაძე და მისი ბლოგი სხვებს: More

Read Full Post »

მანქ

სათაურის არ იყოს, დღეც საკამოდ გრძელი და სხვადასხვა ამბებით დატვირთული გამოვიდა..

ვეცდები თავიდან მოვყვე.

ან რა მნიშვნელობა აქვს, მთავარია ყველაფერს მოვყვე.

ჯერ იყო შეხარბების შეტყობინება პრაღიდან, რომ იქ თურმე 87 პროცენტიანი შავი შოკოლადი იშოვება, თანაც იაფად, და თანაც სამ თვეში მაგ შოკოლადის მირთმევა მეც შემეძლება.

ასე რომ ყველანი ერთად დიდი მადლობას ვუხდით ნიკოს.

მერე იყო ზარი სამინისტროდან, მობრძანდით და აკრედიტაცია წაიღეთო (ბლექ სიი ჯაზ ფესტ.)

მივბრძანდი და წამოვიღე.

ნეტა განახათ რა საყვარელია, (სურათი გადავუღე მაგრამ კომპში ვერ გადმომაქვს ობიექტური მიზეზების გამო) ამიტომაც მენდეთ სიტყვაზე.

ძალიან ბედნიერი გამოვედი, იმიტომ რომ ჯერ არ მქონია საშვი რომელზეც დიდად აწერია PRESS და ახლა უკვე მაქვს..

მერე იყო პინგვინები.

დიდი ხანია ვაპირებ მანდ მონათვლას, და აი დადგა ეს ბედნიერი დღე.

უსაშინლესი ადგილია, მაგრამ უგემრიელესი საჭმელი.

თანაც კარტოფილი სულ  რაღაც 5 წუთში შემიწვეს.

პინგვინებს ოსტრს უქებენ უფრო, მაგრამ დღეს არ მეცალა ოსტრის საჭმელად. ასე რომ კარტოფილმაც “მოიტანა”.

მერე იყო გამოფენა გოეთეს ინსტიტუში, რომლის პრესსამსახურის ჰიპერაქტიურმა გოგონამ თავი მსოფლიო მედიის ყველაზე მნიშვნელოვან წერტილად მაგრძნობინა.

მერე იყო შარდენი, სადაც რაღაც გალერეის გახსნაზე წავედი, გზად გზა ამერია და წუთიწუთზე გახსნილ პრეგოში ამოვყავი თავი. ორი საყვარელი ოფიციანტი გავიცანი, რომლების თხოვნითაც ერთი ბოკალი შავი ღვინის დალევა გადავწყვიტე, თუმცა საკმაოდ თბილი სითხე არ მომეწონა.

ის ის იყო უარყოფითად განვეწყე და მე და ჩემმა მეგობარმა წამოსვლა და წამოსვლამდე მოწევა გადავწყვიტეთ, გარეთ ჩამოვსხედით და 1 წუთში ორი ყავა მოგვიტანეს “ზა სჩოტ ზავიძენია”.

ყავა არ მოგვეწონა, თუმცა კეთილგანწყობილი პრეგო კი, და “ხელფასის დღეებში” გამოვლა გადავწყვიტეთ.

ის ორი ოფიციანტი კი ჩემი ფაკულტეტელები აღმოჩდნენ და უხვად გავეცი რჩევა–დარიგებები ლექტორების არჩევის თაობაზე.

მერე იყო ჯერარგახსნილი გალერეა, რომელიც თურმე ხვალ იხსნება.

მაგრამ ყველაფერი სურპრიზია.

ისე დამაინტრიგეს ორგანიზატორებმა, რომ აუცილებლად წავალ.

ასეთი იყო ჩემი გრძელი დღე..

დანარჩენი ხვალ..

(c) Monkey

Read Full Post »