1. ქართველები ვართ ძალიან ტოლერანტულები. გაპრავება: ერთ ქუჩაზე დგას ძმაო, მეჩეთი, სინაგოგა და ეკლესია და მარტო თბილისშია ძმაო შიიტები და სუნიტები ერთად რომ ლოცულობენ. სინამდვილეში: “სომეხი” – სალანძღავი სიტყვაა, განსახვავებული ორიენტაციის ადამიანს დედის ყველაფერს ვაგინებთ, ვცემთ და ავადმყოფებს ვეძახით, “ზანგები ველურები არიან”. ემზარ ჯგერენაიას თუ დავეყრდნობით – მაშინ როცა მეჩეთი, სინაგოგა და ეკლესია ერთად იგებოდა, საქართველოში მონარქია [...]
Posts Tagged ‘საქართველო’
ეროვნული მითები
Posted in გზაზე მიდის ერთი მანქი, tagged ამერიკა, ბიძინა, გეი, ერი, იაპონია, მიმტანი, მის მსოფლიო, მიშა, მიწისძვრა, მონარქია, ორიენტაცია, სადღეგრძელო, საქართველო, სახელმწიფო, სუფრა, ტაქსისტი, ტოლერანტობა, ტრადიცია, ტურისტი, უცხოელი, ქართველი, ქვეყანა, ჰომოსექსუალი on May 21, 2012 | 65 Comments »
ჩუკ = ჩვენი უშედეგო ”კაჩაობა”
Posted in მისიონერული პოსტები, tagged აზერბაიჯანი, აზერი, ბათუმი, ბაქრაძე, მოსიძე, რაფავა, საქართველო, სომხეთის, ჩუკი on July 27, 2010 | 4 Comments »
სხვა ვერაფერი მოვიფიქრე, არადა რამდენიმე დღეს ვეწვალე რომ ”ჩუკ” ანუ ”ჩემპიონატ იუჟნავა კავკასია”, ანუ სამხრეთ კავკასიის ჩემპიონატი, რაიმე სხვანაირად გამეშიფრა თან რომ სასაცილო ყოფილიყო და რეალობის ამსახველი. მოკლედ მიზანი დიადი, შედეგი უაზრო, ჩვენი მზეც ნათელიააააა… ასეა თუ ისე, რატომ უშედეგო კაჩაობა? იკითხავს ზოგიერთი ინტრიგანი მკითხველი ან უბრალოდ საქმეში ჩაუხედავი ადამიანი. ან რატომ კაჩაობა? იკითხავს ზოგიერთი [...]
"უფასო" თუ პასუხისმგებლობა?
Posted in მაიმუნის ბოდვანი, მისიონერული პოსტები, tagged გაზი, დემოკრატია, დენი, დიქტატურა, მმართველობა, პარტია, საზოგადოება, საქართველო, ქრისტიან–დემოკრატები, ყვითელი ავტობუსი, წყალი, ჯიპი on April 21, 2010 | 18 Comments »
დიდი ხანია არაფერი დამიწერია.. დაკავებულობის ბრალი არ უნდა იყოს. ახლა ძალიან მიჭირს ამ პოსტის წერა, პარალელურ რეჟიმში მამაჩემთან დებატი მაქვს იმის თაობაზე, რომ საქართველოში ერთადერთი მმართველობის ფორმაა მისაღები. და ეს დიქტატურაა. პოსტისდაწყებისწინაშენიშვნა: აქ გამოთქმული აზრები არის მხოლოდ ჩემი. მე ღრმად, (და ვერც ზედაპირულად) ვერ ვერკვევი პოლიტიკურ ტერმინებში. ასე რომ, თუ რამე შემეშალა, გთხოვთ მომიტევოთ. ჰოდა რას ვამბობდი. [...]


