Re: Re: Re: ანუ მიტინგის სოცარტები

მიტინგის თემაზე ბევრი სხვადასხვა პოსტი დაიწერა ბლოგებზე და სახალისო არტი შეიქმნა ფორუმებზე. მე ერთად მოვუყარე თავი მანქის ვიდეოდან დაწყებული სოციალური არტის ჯაჭვს. თავიდან დაიწყო ასე: მერე როკო გამოეხმაურა ჩემს ვიდეოს თავისი ვიდეოთი: რომელსაც მიხელ ჯაფარიძე გამოეხმაურა ამ ვიდეოთი [და დაგვხოცა სიცილით]  მერე პოპულარულმა პოპკორნმაც დადო თავისი ვერსია: ჰო, და ყვავამაც ჩართო ყვავური: ჯერჯერობით სულ ეს [...]

Read Full Post »

ცოლიანი კაცი

დედაჩემს არასდროს უთქვამს ცოლიან კაცებს ერიდეო. არც 15 წლამდე და არც მერე. საერთოდ დედაჩემი ბიჭებზე არ მელაპარაკებოდა, მაქსიმუმ ეთქვა რომ ბიჭური სიარულის მანერა მაქვს. ჩემი და ჯერ 8 წლის არის, ამიტომ არც უცოლო და არც ცოლიან კაცებზე აქვს საკუთარი შეხედულება, რომელსაც გამიზიარებს და ჭკუას დამარიგებს. დარწმუნებული ვარ დაქალები რომ მყავდნენ ისინი მეტყოდნენ, კაცს სადაც გინდა [...]

Read Full Post »

რისკი

“ერთი სული მაქვს როდის ნახავს. “რაკამ” გაუსწორდება ხოლმე ამის დანახვა” – ვწერ ჩემს დაქალს, ორივენი ვიცინით. სამი დღის შემდეგ: – როგორ გიცემს გული. ხელს მადებს და უკვირს. – ჰო, სწრაფად მოვდიოდი..” (ჰო აბა რა) “ნახე ტატუ გავიკეთე” – მაისურს ვიხდი. – მოგბეზრდება. ვიბუტები და ვიცვამ. არ მომბეზრდება. რატომ უნდა მომბეზრდეს. ან ეგ რა სათქმელია. იქნებ [...]

Read Full Post »

მრავალჟამიერ!

“შემოსული ხმების 28 %-ით ფინალშია ნატალი ვეფხვაძე” – გამოაცხადეს წამყვანებმა და მე და ფილარმონიის სცენამ ერთმანეთს თვალი ავარიდეთ. ის, რომ აკროსტაილი ჟიურიმ გადაიყვანა და ნიცა ყიფიანი საქ. ბანკის ფავორიტი გახდა, ერთდროულად ცხადიცაა, და უმნიშვნელოც. მე და ფილარმონიის სცენა გასასვლელის ძებნა ვიწყებთ, თან ერთმანეთს ვუზიარებთ ყბის ჩამოვარდნის შთაბეჭდილებებს. “იცი, ხანდახან გულწრფელად მეცოდებიან ის ადამიანები, ვინც ნიჭიერს [...]

Read Full Post »